Σήμερα: 20/05/2022
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

2022-05-18_122303.jpg

Η σοβαρότητα του καρκίνου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αν είναι μεταστατικός. Αλλά η σημασία του έγκαιρου εντοπισμού της νόσου ισχύει για όλους τους τύπους καρκίνου καθώς προσφέρει θεραπευτική θεραπεία, αυξάνοντας το προσδόκιμο ζωής.

Ο καρκίνος συνδέεται κλινικά με μια σειρά συμπτωμάτων που συνήθως αντικατοπτρίζουν το κύτταρο ή το όργανο που έχει αρρωστήσει. Μερικές φορές, ωστόσο, τα προειδοποιητικά σημάδια μπορεί να είναι λιγότερο εμφανή ή απροσδιόριστα. Ένα συνεχιζόμενο πρόβλημα με τους ασθενείς είναι πόσο συχνά αγνοούνται τα αποκαλυπτικά σημάδια της νόσου, ειδικά όταν έχουν ασαφή αιτία. Η απώλεια βάρους, ο πόνος και τα εξογκώματα που είναι ανεξήγητα θα μπορούσαν να είναι σύμπτωμα της νόσου.

Εάν εμφανίσετε οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα για περισσότερο από δύο εβδομάδες, θα πρέπει να κλείστε ένα ραντεβού με τον θεράποντα γιατρό σας ο οποίος εφόσον κριθεί αναγκαίο θα σας παραπέμψει σε ειδικό για περαιτέρω διερεύνηση.

Δυστυχώς η ανεξήγητη απώλεια βάρους, τα ανεξήγητα εξογκώματα και ο ανεξήγητος πόνος είναι τρία συμπτώματα που εύκολα παραβλέπονται από τους ασθενείς. Αλλά πολλές φορές, οι πάσχοντες αγνοούν επίσης τον πυρετό άγνωστης προέλευσης, τις νυχτερινές εφιδρώσεις, την επίμονη καούρα, τις πληγές στο στόμα ή τη γλώσσα που δεν επουλώνονται, το φούσκωμα, την ακανόνιστη λειτουργία του εντέρου και το πρόβλημα κατάποσης.

 

Ανεξήγητος πόνος

Επειδή τα καρκινικά κύτταρα δεν έχουν δικά τους νεύρα, η πλειοψηφία των ασθενών δεν νιώθει πόνο. Ο πόνος προκύπτει όταν ο όγκος πιέζει τα νεύρα που βρίσκονται δίπλα του.

Η Cancer Research UK λέει: «Οι ερευνητές εκτιμούν ότι 38 από τα 100 άτομα με καρκίνο αισθάνονται μέτριο έως σοβαρό πόνο. Ο πόνος είναι πιο πιθανός σε προχωρημένο καρκίνο. Να σημειωθεί πως περίπου 65 στα 100 άτομα με προχωρημένο καρκίνο νιώθουν πόνο.

Ανεξήγητοι όγκοι

 

Τα εξογκώματα είναι κοινά συμπτώματα καρκίνου που συχνά περνούν απαρατήρητα εάν είναι ανώδυνα στην αφή. Συνήθως, ένα εξόγκωμα που είναι σύμπτωμα της νόσου θα αυξάνεται σταθερά σε μέγεθος κατά τη διάρκεια εβδομάδων και μηνών.

«Καρκινικοί όγκοι που μπορούν να γίνουν αισθητοί εξωτερικά μπορούν να εμφανιστούν στο στήθος, τον όρχι, το λαιμό, αλλά και στα χέρια και τα πόδια», εξηγεί η κλινική του Κλίβελαντ.

Ανεξήγητη απώλεια βάρους

Η απώλεια βάρους μπορεί να συμβεί σε κάθε καρκίνο αλλά συνδέεται περισσότερο με καρκίνους που επηρεάζουν το στομάχι, τον οισοφάγο του παγκρέατος και τον πνεύμονα. Επιπλέον, για πολλούς ανθρώπους είναι το πρώτο ορατό σημάδι της νόσου.

Όπως εκτιμούν οι επιστήμονες ο καρκίνος απελευθερώνει ουσίες στο αίμα που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα χρησιμοποιεί θερμίδες από τα τρόφιμα.

Επίσης, τα καρκινικά κύτταρα απαιτούν περισσότερη ενέργεια από τα υγιή γι’ αυτό και παρατηρείται απώλεια βάρους.

Σύμφωνα με τον ιατρικό διευθυντή Richard Levine στο Κέντρο Καρκίνου Moffitt, η απώλεια βάρους άνω του 5% σε μια περίοδο 6 έως 12 μηνών μπορεί να είναι αιτία ανησυχίας εφόσον είναι ανεξήγητη.

Ο γιατρός εξήγησε, στη συνέχεια: «Σε μελέτες που εξέτασαν τις αιτίες της ακούσιας απώλειας βάρους, 5 έως 37% των ασθενών τελικά διαγνώστηκαν με καρκίνο. Ωστόσο, δεν είναι πάντα ενδεικτικό του καρκίνου, και υπάρχουν πολλές άλλες αιτίες».

Ενώ δεν υπάρχουν σίγουροι τρόποι πρόληψης του καρκίνου, τα στοιχεία δείχνουν ότι ένας μεγάλος αριθμός καρκίνων προκύπτει από κακές διατροφικές συνήθειες, οπότε η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής είναι σημαντική για την αποτροπή της νόσου.

ΠΗΓΗ: onmed.gr

Ετικέτες

antistekomaste-antidroume-apergoume-696x388.png

Πριν καν φτάσει η είδηση στα ειδησεογραφικά γραφεία, η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, είχε γνωστοποιήσει την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για την προσφυγή του υπουργείου Παιδείας κατά της στάσης εργασίας ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, την Τετάρτη 18 Μάη, ημέρα των εξετάσεων για την ελληνική, αντιδραστική PISA∙ είχε ζητήσει να αναγνωρίσει το δικαστήριο ως παράνομη και καταχρηστική την κινητοποίηση, όπερ και εγένετο. Έγραψε και στο facebook και στο twitter:

Ωστόσο, αντιδρώντας η εκτελεστική επιτροπή της ΑΔΕΔΥ «αφού έλαβε υπόψη της τις σχετικές αποφάσεις της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ, καθώς και το γεγονός ότι η Υπουργός Παιδείας, επιδεικνύοντας πρωτοφανή αυταρχισμό, προσφεύγει για μία ακόμη φορά στα δικαστήρια κατά των εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών, με ομόφωνη απόφασή της κηρύσσει πανελλαδική στάση εργασίας την Τετάρτη, 18 Μαΐου 2022, από τις 8:00πμ έως 11:00πμ, για τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για την υπεράσπιση του δικαιώματός τους στην απεργία» |

 2022.05.17 – Δελτίο Τύπου – Κήρυξη στάσης εργασίας για τους εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Ετικέτες

energeia-750x538.jpg

Δημήτρης Σταμούλης

▸ Πάνω από το 10% ο πληθωρισμός, «φαγώθηκαν» ήδη τα ψίχουλα της κυβέρνησης, ενώ ΡΑΕ και ΝΔ καλύπτουν τους μαυραγορίτες

«Λάδι» έβγαλε ο πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, στη βουλή τα «τρελά» κέρδη των εταιρειών ενέργειας, χαρακτηρίζοντάς τα… «υπερ-έσοδα» και όχι αισχροκέρδεια, ενώ αποφάνθηκε ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις χειραγώγησης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας»! Η δήθεν ανεξάρτητη αρχή τάσσεται αναφανδόν με το μέρος του κεφαλαίου, ενάντια στον λαό που στενάζει από τους «φορτωμένους» λογαριασμούς ενέργειας και το τσουνάμι ανατιμήσεων σε τρόφιμα, καύσιμα και βασικά είδη για την επιβίωση. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί προάγγελο του πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση και οι δήθεν «δεσμεύσεις» του Κ. Μητσοτάκη ότι θα φορολογήσει με 90% τα «υπερέσοδα», τα οποία όμως ακόμα… αγνοούνται ως προς το ύψος τους. Βέβαια, ο ίδιος ο πρόεδρος της ΡΑΕ παραδέχθηκε ότι «η λειτουργία της αγοράς μπορεί να οδηγεί σε αυξημένα κέρδη υπό ακραίες τιμές. Η πραγματικότητα είναι ότι οι αγορές λειτουργούν και παράγουν αυξημένα έσοδα…».

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ξεκάθαρη ακόμα και με τους υπολογισμούς της ΡΑΕ, που κάνει λόγο για υπερκέρδη των εταιρειών ύψους 927 εκατ. ευρώ σε διάστημα μόλις ενός εξαμήνου! Η κυβέρνηση, ωστόσο, δεν προτίθεται να φορολογήσει αυτά τα κέρδη, αλλά πολύ μικρότερα, υπολογίζοντας και τις «εκπτώσεις» που ήδη έχουν παραχωρήσει οι εταιρείες από αυτά που έχουν «κλέψει» από τον κόσμο. Πολύ σύντομα θα αποκαλυφθεί το μέγεθος της απάτης των εξαγγελιών Μητσοτάκη για τα «600 ευρώ» που θα επιστρέψει για τους λογαριασμούς ρεύματος, όπως το ίδιο έγινε και με το επίδομα καυσίμων που έφτασε ίσα ίσα για… 5 λίτρα βενζίνης το μήνα. Όσο για την περιβόητη αύξηση των 50 ευρώ το μήνα στον κατώτατο μισθό, αυτά ήδη εξανεμίστηκαν, με τον πληθωρισμό Απριλίου να έχει σκαρφαλώσει στο 10,2%, σημειώνοντας ρεκόρ 28 ετών! Εκρηκτική αύξηση κατά 122,6% καταγράφηκε στην τιμή του φυσικού αερίου, 88,8% στον ηλεκτρισμό και 65,1% στο πετρέλαιο θέρμανσης, ενώ αυξήθηκαν 22% τα έλαια, 14% τα κρέατα, 13% τα λαχανικά, 10% το ψωμί. Συνολικά η ομάδα στέγαση (ενοίκια, ρεύμα, θέρμανση κ.α.) αυξήθηκε κατά 35,2%, οι μεταφορές 15,4%, η διατροφή 10,9%. Mε φρενήρεις ρυθμούς «τρέχουν» οι αυξήσεις και στα καύσιμα, με τις τιμές λιανικής της αμόλυβδης στην Ελλάδα να έχουν εκτιναχθεί έως και τα 2,33 ευρώ το λίτρο, έχοντας καταγράψει από την αρχή του πολέμου +15% και το ντίζελ +17,5%.

 

Αυτή η κατάσταση οδηγεί το 60% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα να δηλώνει ότι περιόρισε τις δαπάνες για βασικά αγαθά διατροφής, ενώ 3 στους 4 μείωσαν τις δαπάνες για θέρμανση. Κι από πάνω, κυβέρνηση και ΕΕ καλλιεργούν ξανά το δόγμα της ατομικής ευθύνης, όπως και στην πανδημία, με τα ανατριχιαστικά μέτρα που έριξαν στην πιάτσα: Από τη ρύθμιση της θερμοκρασίας των κλιματιστικών με άνωθεν εντολή έως τις εκ περιτροπής διακοπές ρεύματος και τις μετακινήσεις ΙΧ με το χιλιόμετρο!

Κυβέρνηση, ΕΕ και κεφάλαιο επιχειρούν να αποδώσουν το τρομακτικό ράλι τιμών σε όλα τα βασικά αγαθά στη «συγκυρία», τον πόλεμο ή την κλιματική αλλαγή, σε «εξωγενείς» παράγοντες, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν μπορούν να κάνουν και πολλά…. Βέβαια, όταν πρόκειται για τους μισθούς, εκεί όλα γίνονται. Δεν δίνουμε μεγαλύτερες αυξήσεις, αφού ήδη αγγίξαμε «τα απώτατα όρια της οικονομίας», διαμήνυσε ο Μητσοτάκης, μιλώντας για το 50άρικο στον κατώτατο, για να προσθέσει ότι «κάθε αύξηση δεν πρέπει να επιβαρύνει την ανταγωνιστικότητα και το κόστος των επιχειρήσεων…».
Ο βασικός, όμως, υπεύθυνος για αυτή την άνευ προηγουμένου λεηλασία του ανθρώπινου μόχθου είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, οι περιβόητοι νόμοι της αγοράς, η ανάγκη του κεφαλαίου για μέγιστο κέρδος. Πίσω από τους πολέμους, βρίσκονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και το ματωμένο ξαναμοίρασμα εδαφών και αγορών. Πίσω από το ξέφρενο ράλι στην ενέργεια, βρίσκονται τα χρηματιστήρια ενέργειας, το καρτέλ του ΟΠΕΚ+, οι ΗΠΑ με το εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο για να «σπρώξουν» το δικό τους LNG. Αλλά και στην Ελλάδα, είναι η ρήτρα αναπροσαρμογής που έχει εκτινάξει στα ύψη τους λογαριασμούς ρεύματος και η οποία «ανήκει στις εμπορικές πρακτικές», όπως ξετσίπωτα είπε ο πρόεδρος της ΡΑΕ. Αλλά και η Οριακή Τιμή Συστήματος, που δίνει δυνατότητα να κερδοσκοπούν ασύστολα οι ενεργειακές εταιρείες. Πίσω από τις διαρκείς ανατιμήσεις στα τρόφιμα και τις μεγάλες (πραγματικές ή τεχνητές) ελλείψεις σε βασικά είδη, κρύβονται η κερδοσκοπία των πολυεθνικών ομίλων, το χρηματιστήριο τροφίμων, αλλά και η κλιματική αλλαγή, αποτέλεσμα της αδηφάγας καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Απέναντι στον Αρμαγεδδώνα για τα λαϊκά δικαιώματα δεν χωρούν μικροτροποποιήσεις, απαιτείται αγώνας για βασικές διεκδικήσεις που έρχονται σε ρήξη με τη σημερινή τάξη πραγμάτων:

Πρώτο, αυξήσεις στους μισθούς, κανένας μισθός κάτω από 1.000 ευρώ, συλλογικές συμβάσεις, δραστική μείωση του χρόνου εργασίας, κατάργηση όλων των αντεργατικών μέτρων και του νόμου Χατζηδάκη.

Δεύτερο, διατίμηση στα βασικά αγαθά, κατάργηση της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ, ειδικοί φόροι) και του ΕΝΦΙΑ. Μπλόκο στους πλειστηριασμούς κατά του λαού. Να πληρώσει το κεφάλαιο!

Τρίτο, εθνικοποιήσεις της ενέργειας, των τροφίμων, των τραπεζών, υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών. Δημόσια υγεία
και παιδεία. Διατροφική επάρκεια με ενίσχυση μικρομεσαίας αγροτιάς και πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών.

Τέταρτο, διαγραφή του δημόσιου χρέους και του ιδιωτικού χρέους των φτωχών νοικοκυριών, ρήξη με το καθεστώς της διαρκούς επιτροπείας, έξοδος από την ΕΕ.

Πέμπτο, έξω από το ΝΑΤΟ, έξω οι βάσεις, καμία εμπλοκή-συμμετοχή στον πόλεμο. Όχι στους εξοπλισμούς.
Έκτο, ελεύθερη συνδικαλιστική δράση, κατάργηση του νόμου κατά των διαδηλώσεων.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Ετικέτες

22311687.jpg

Η διαφαινόμενη επιλογή της Φινλανδικής κυβέρνησης να ζητήσει την είσοδο της χώρας στο ΝΑΤΟ, υπενθυμίζει τη σύνθετη ιστορία της χώρας και με τη Ρωσία και με τη Δύση

Στα τέλη του 1917 και τις αρχές του 1918 ήταν η νεοσύστατη τότε Σοβιετική Ένωση, λίγους μήνες μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, που αναγνώρισε αμέσως την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Φινλανδίας. Άλλωστε, η απόφαση αυτή εντασσόταν στον τρόπο που οι Μπολσεβίκοι είχαν ενσωματώσει στην ιδεολογία τους το «δικαίωμα στην αυτοδιάθεση», έστω και εάν δεν ήταν έτοιμοι να το αποδεχτούν πάντα με τον ίδιο τρόπο, όπως έδειξε το παράδειγμα του πώς αντιμετώπισαν τη μενσεβίκικη κυβέρνηση στη Γεωργία.

Όμως, η μικρή αυτή ιστορική λεπτομέρεια υπενθυμίζει ότι η Φινλανδία υπήρξε για ένα διάστημα τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ότι οι ρίζες των κομμάτων της φινλανδικής αριστεράς βρίσκονται στις πολιτικές διεργασίες του ευρύτερου χώρου που αποτελούσε την σοσιαλδημοκρατία της τσαρικής αυτοκρατορίας. Άλλωστε, η ίδια η ιστορία της Φινλανδίας μέχρι και την ανεξαρτησία σφραγίστηκε από την διπλή πίεση και για μεγάλες περιόδους και κατάκτηση είτε από τη Σουηδία είτε από την Τσαρική Αυτοκρατορία.

Μάλιστα, όπως έχουν υπογραμμίσει αρκετοί ιστορικοί, οι πολιτικές δυναμικές στον ρωσικό επαναστατικό κύκλο που ξεκινά ουσιαστικά με την επανάσταση του 1905 και ολοκληρώνεται με την Οκτωβριανή Επανάσταση, δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές με αναφορά μόνο στις εξελίξεις στην ίδια τη Ρωσία και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Καθοριστικό ρόλο είχαν και τα σοσιαλδημοκρατικά και άλλα πολιτικά κινήματα που εμφανίστηκαν και αναπτύχθηκαν στις περιοχές της Αυτοκρατορίας εκτός Ρωσίας.

Η επανάσταση του 1918 και η πικρή εμπειρία του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου

Στην ίδια τη Φινλανδία, η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας ακολουθήθηκε από την προσπάθεια του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος να κάνει επανάσταση, την ανακήρυξη της Φινλανδικής Σοσιαλιστικής Εργατικής Δημοκρατίας και τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε και που ως ένα βαθμό συνέπεσε με τον εμφύλιο πόλεμο στη Σοβιετική Ένωση. Η νίκη των «Λευκών» στον εμφύλιο πόλεμο θα ξεκινήσει μια μακρά περίοδο διωγμών των κομμουνιστών αλλά και την ένταξη της Φινλανδίας στη γερμανική σφαίρα επιρροής.

Στη συγκυρία που ακολούθησε το σύμφωνο Μολότοφ –Ρίμπεντροπ και αφού η Σοβιετική Ένωση είχε ανακτήσει τις περιοχές της Βαλτικής, τέθηκε το θέμα της Φινλανδίας. Το ζήτημα του σκοπού της επίθεσης των σοβιετικών δυνάμεων στη Φινλανδία τον χειμώνα του 1939-1940 είναι διαφιλονικούμενο στη σχετική συζήτηση, αν και φαίνεται ότι η ΕΣΣΔ δεν επεδίωκε τόσο την κατάκτηση της Φινλανδίας, όσο την απόσπαση εδαφών και τη βελτίωση της δυνατότητας άμυνας του Λένινγκραντ. Στην αρχή της επίθεσης θα ανακηρυχθεί και η «Φινλανδική Λαοκρατική Δημοκρατία» υπό τον κομμουνιστή Όττο Κουούσινεν. Ο ίδιος ο πόλεμος θα τερματιστεί με τη Συνθήκη Ειρήνης τα Μόσχας στις 12 Μαρτίου 1940, με τη Ρωσία να συναντά μεγάλη αντίσταση.

Τα δεδομένα θα αλλάξει η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας στην ΕΣΣΔ. Αυτή τη φορά ήταν η Φινλανδία, υπό φιλογερμανική διακυβέρνηση που πήρε την πρωτοβουλία της επίθεσης. Ο πόλεμος τώρα θα κρατήσει πάνω από 3 χρόνια και για τη σοβιετική ιστοριογραφία ήταν ουσιαστικά το Φινλανδικό μέτωπο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Στο τέλος οι σοβιετικοί θα νικήσουν και θα υπογραφεί η ανακωχή της Μόσχας τον Σεπτέμβριο του 1944.

Ο πόλεμος του 1941-1944 θα αφήσει ανεξίτηλα ίχνη στη Φινλανδία. Καταρχάς στο πολιτικό της τοπίο η Αριστερά θα βρεθεί ενισχυμένη. Παρότι οι Σοσιαλδημοκράτες θα είναι το μεγαλύτερο κόμμα, η συνεργασία των κομμουνιστών με τους αριστερούς σοσιαλδημοκράτες στο πλαίσιο της Δημοκρατικής Ένωσης του Φινλανδικού Λαού θα έχει τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες ποσοστά άνω του 20%, καθιστώντας το Κομμουνιστικό Κόμμα ένα από τα μεγαλύτερα ως προς την επιρροή στην Ευρώπη. 

Η επιλογή της μεταπολεμικής ουδετερότητας

Ταυτόχρονα, η ίδια η μορφή του πολέμου και το τραύμα της συνεργασίας με τη Γερμανία μαζί με την ειδική βαρύτητα που είχε η ΕΣΣΔ ως νικήτρια του πολέμου, είχε συγκεκριμένα αποτελέσματα στην εξωτερική πολιτική της Φινλανδίας. Η χώρα θα επιλέξει ένα δρόμο ουδετερότητας και γενικά σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας με την ΕΣΣΔ.

Μάλιστα, αυτή η τοποθέτηση φάνηκε να είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και με την κοινωνία. Για αυτό και η επιλογή για ένταξη στη διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν συνοδεύτηκε από μια ανάλογη επιλογή για ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, πάντα μπορεί κανείς να παρατηρήσει στη δημόσια συζήτηση και στις τοποθετήσεις των πολιτικών δυνάμεων τη φόρτιση που έχει ακόμη αφήσει η ιστορία όσων συνέβησαν ανάμεσα στο 1939 και το 1944. Αυτό φάνηκε και στην αντίληψη ότι οι Ρώσοι γενικά επιβουλεύονται την Φινλανδία και τον τρόπο που κατά καιρούς επανερχόταν το ζήτημα της Καρελίας σε σχέση με τις εκτάσεις που παραχωρήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση μετά το 1944. Από την άλλη, η ισχυρή παρουσία της κομμουνιστικής αριστεράς και της ιστορικότητας που είχε ο εμφύλιος πόλεμος, λειτουργούσε στην αντίρροπη κατεύθυνση.

 

Τι θα σηματοδοτήσει η είσοδος της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ

Για την ίδια τη Ρωσία (όπως και για την ΕΣΣΔ) η Φινλανδία αποτελεί ένα πολύ μεγάλο και δύσκολο σύνορο μήκους 1340 χιλιομέτρων. Μια ουδέτερη Φινλανδία απαλλάσσει εν μέρει από το κόστος της πλήρους φύλαξης ενός τόσο μεγάλου συνόρου. Αντίθετα, μια Φινλανδία ενταγμένη σε ένα ΝΑΤΟ σε τροχιά σύγκρουσης με την Ρωσία σημαίνει πολύ μεγαλύτερες αμυντικές απαιτήσεις για τη Ρωσία, που έρχονται να προστεθούν στη μακρά γραμμή της ιδιότυπης «υγειονομικής ζώνης» που προσπαθεί να διαμορφώσει η Δύση, και μάλιστα σε μια περιοχή τις δυσκολίες της οποίας η Ρωσία γνωρίζει από πρώτο χέρι.

Για το ΝΑΤΟ, το να ενταχθεί η Φινλανδία είναι ένα μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα. Αποκτά παρουσία και δυνατότητα να παρατάξει δυνάμεις και εξελιγμένα οπλικά συστήματα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περιοχή για τη Ρωσία. Αποτελεί, δηλαδή, μια σημαντική αλλαγή συσχετισμού. Επιπλέον, το ΝΑΤΟ ελπίζει να εκμεταλλευτεί την αμυντική ικανότητα των Φινλανδικών ενόπλων δυνάμεων , που εδώ και δεκαετίες έχουν έναν προσανατολισμό, εκπαίδευση, διάταξη και εγκαταστάσεις κατεξοχήν προσανατολισμένες στην αντιμετώπιση επίθεσης από τη ρωσική πλευρά. Άλλωστε, η Φινλανδία ήταν μια χώρα που κατεξοχήν διατήρησε σχετικά υψηλές αμυντικές δαπάνες ακόμη και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και ένοπλες δυνάμεις με μεγάλο αριθμό εφέδρων.

Προφανώς επίσης ρόλο στη διαφαινόμενη αλλαγή κλίματος παίζει και ο τρόπος που  πλέον στο προσκήνιο δεν είναι οι μεταπολεμικές γενιές που μπορεί να στάθμιζαν διαφορετικά τις εμπειρίες της Φινλανδίας από το 1918 έως το 1944 και την ανάγκη, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η χώρα τους να μη γίνει πεδίο αντιπαράθεσης αντιμαχόμενων συνασπισμών. Όμως, με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να επιλέγουν να είναι με έναν ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο τη συστράτευση στο ΝΑΤΟ και την αποδοχή της νέας διαιρετικής γραμμής είναι σαφές ότι η λογική της σύγκρουσης επανέρχεται στο ευρωπαϊκό έδαφος.

Πηγή: Παναγιώτης Σωτήρης – in.gr -  vathikokkino.gr/

Ετικέτες
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή